กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 167 ท่านไม่ควรบีบบังคับให้เตียเตียเปลี่ยนใจเช่นนี้
“เตียเตีย!” หลี่ซุ่ยหนิงเอ่ยปากเป็นคนแรก นางวิ่งไปเกาะที่ขาของไป๋หยุนเฟิง กอดแขนของเขาอย่างออดอ้อน “เตียเตีย ข้าจะไปสนามรบกับท่านด้วยเจ้าค่ะ!”
ไป๋หยุนเฟิงยิ้มอย่างอ่อนใจ ก่อนจะยื่นมือไปอุ้มเสี่ยวถวนจื่อขึ้นมาวางบนตัก “อย่างไรเล่า? ซุ่ยหนิงของเราทนแยกจากเตียเตียไม่ได้หรือ?”
“อืม” เสี่ยวถวนจื่อพยักหน้าอย่างแรง ดวงตากลมโตเปล่งประกายจดจ้องไปที่ไป๋หยุนเฟิง “เตียเตียพาข้าไปด้วยได้หรือไม่เจ้าคะ? ข้ารับรองว่าจะเชื่อฟัง
รับรองว่าจะปกป้องตัวเองให้ดี”
สิ่งสำคัญที่สุดคือ นางต้องปกป้องเตียเตียให้ดี
“ซุ่ยหนิงของเราเป็นเด็กดีที่สุดใช่หรือไม่?” ไป๋หยุนเฟิงเองก็อาลัยอาวรณ์เสี่ยวถวนจื่อเช่นกัน