กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 164 เจ้าคิดว่าน้องสาวจะยอมรับพวกเราไหม
“หึหึ” ไป๋อวี้อันแค่นหัวเราะเบาๆ
เซียวอู้มองไปทันที แววตาเผยความสับสนทำอะไรไม่ถูกอย่างเห็นได้ชัด มือจับพัดหยกดำไว้แน่น
ในสายตาของชิ่งหยุนและศิษย์สำนักเฟยหยุนเหมินคนอื่นๆ เขาคือประมุขผู้เก่งกาจทำได้ทุกอย่าง แต่ในจวนแม่ทัพ เขาเป็นเพียงน้องสามวัยสิบเจ็ดปี
และคนที่อยู่ตรงข้าม ผู้ที่ดูแคลนเขา ก็คือพี่รองที่เขาชอบมากที่สุด
“พูดต่อไม่ได้แล้วหรือ?” บนใบหน้าของไป๋อวี้อันยังคงประดับด้วยรอยยิ้มเย็นชาที่เหยียดหยาม “เซียวอู้ อย่าทำตัวสำคัญนักเลย เจ้ากับหลี่ซุ่ยหนิงก็เหมือนกัน
เป็นแค่คนต่างแซ่ที่มีหรือไม่มีก็ได้ มีสิทธิ์อะไรมามีอิทธิพลต่อข้า?”
“พี่รอง!” เซียวอู้ร้องเรียกด้วยความร้อนใจ