กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 156 รังเกียจว่าหัวของตัวเองแข็งเกินไปหรือ
เจ้าตัวน้อยดึงมือเล็ก ๆ ทั้งสองข้างไว้ข้างหน้าด้วยความตึงเครียด บนแก้มยุ้ย ๆ ในเวลานี้เต็มไปด้วยความกังวล
นางเม้มปากเล็ก ๆ แน่น ดวงตากลมโตจ้องมองเซียวอู้โดยไม่กะพริบตา เห็นได้ชัดว่าเซียวอู้เป็นฟางช่วยชีวิตเพียงเส้นเดียวของนางในเวลานี้
“น้องสาว วางใจเถิด” เซียวอู้ปวดใจอย่างบอกไม่ถูก เขาดึงเจ้าตัวน้อยเข้ามากอดไว้แน่น “พี่สามรับปากเจ้า จะต้องช่วยไว่จู่ฟู่และแม่สวยของเจ้าให้ได้”
“ฮือ ฮือ ฮือ...” เสี่ยวถวนจื่อทนไม่ไหวอีกต่อไป นางร้องไห้ออกมาเสียงดัง “พี่สาม...”
“เด็กดี ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะ!” เซียวอู้ถอนหายใจเบา ๆ เขามีคนอยู่ทั้งในวังและในกรมตุลาการ หากต้องการให้คนรอดชีวิตก็ยังพอมีวิธี