กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 154 เสี่ยวซุ่ยหนิงตอนนี้จะเสียใจก็ยังทัน
หลี่ซิงเอ๋อเอ่ยอย่างจนใจว่า "นอกเสียจากว่า...การอยู่ที่วังหลวงแห่งนี้ จะทำให้เสี่ยวซุ่ยหนิงล้มป่วย"
เว่ยหรานจู๋และเจียงอินเยว่เดาอะไรออกได้ในพริบตา จึงสบตากันอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก
ส่วนเสี่ยวถวนจื่อยังไม่เข้าใจ นางเอียงคอ "เช่นนั้นตอนนี้ข้าจะทำอย่างไรถึงจะล้มป่วยได้เล่า? ข้าต้องการล้มป่วยจริงๆ นะ"
"อาหนิง!" เจียงอินเยว่ร้องเรียกด้วยความสงสาร แล้วกวักมือเรียกเสี่ยวถวนจื่อ "เจ้ามานี่สิ"
หลี่ซุ่ยหนิงวิ่งปุปัปเข้าไป "เจ้าต้องการจะออกไปจริงๆ หรือ?"
"ใช่!" เสี่ยวถวนจื่อตอบอย่างหนักแน่นเป็นพิเศษ นางจะต้องออกไปให้ได้ มิฉะนั้น นางกลัวว่าจะช่วยไว่จู่ฟู่และเนียงชินไม่ได้