กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 152 เช่นนั้นก็ปล่อยให้นางตายอยู่ข้างนอกเสีย
"แน่นอนสิ" เดิมทีเสี่ยวถวนจื่อหมอบอยู่ข้างเตียงมองดูเนียงชินด้วยความสงสาร พอได้ยินคำพูดของหลี่ซิงเอ๋อ นางก็รีบยืดตัวตรงทันที "เนียงชิน
เช่นนั้นข้าไปส่งพี่หมอเทวดาหน่อยนะ เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว"
"ได้ อย่าวิ่งซนไปทั่วล่ะ รีบไปเถิด!" เจียงอินเยว่ลูบศีรษะเล็กๆ ของเจ้าตัวเล็ก ทอดสายตามองนางวิ่งออกไป
เสี่ยวถวนจื่อวิ่งไปอยู่ข้างกายหลี่ซิงเอ๋อ จับมือหลี่ซิงเอ๋ออย่างว่าง่ายอีกครั้ง แล้วเอ่ยอย่างจริงจังว่า "ไปกันเถิด พี่หมอเทวดา ข้าไปส่งท่านข้างนอกเอง
ถนนในพระตำหนักคุนหนิงนี้ข้าจำได้แม่นยำนัก"
"ได้" หลี่ซิงเอ๋อหลุดขำออกมา พยักหน้าเบาๆ ให้เจียงอินเยว่และเว่ยหรานจู๋ จากนั้นก็เดินออกไปพร้อมกับหลี่ซุ่ยหนิง