ตอนที่ 148 ความเป็นธรรมเช่นนี้ไม่มีทางเป็นจริงได้

ตอนที่ 148 ความเป็นธรรมเช่นนี้ไม่มีทางเป็นจริงได้

“หวงโฮ่วนเนียงเนียง ได้โปรดช่วยเนียงชินของข้าด้วยเถิด!” หลี่ซุ่ยหนิงลุกขึ้นวิ่งเข้าไป

สวมกอดที่น่องของซ่างกวนจิ้งหลานไว้แน่น

นางเงยหน้าเล็กๆ ขึ้น ใบหน้ากลมกลึงน่ารักเต็มไปด้วยน้ำตา เห็นแล้วชวนให้เวทนายิ่งนัก

ซ่างกวนจิ้งหลานสูดลมหายใจลึก ตรัสอย่างตำหนิเล็กน้อยว่า

“เจ้าก้อนแป้งน้อย ดูให้ชัดเจนสิ! ทางนั้นต่างหากที่เป็นเนียงชินของเจ้า!”

“ไม่ใช่นะเจ้าคะ ไม่ใช่ ล้วนเป็นเนียงชินของข้า พวกนางล้วนเป็นเนียงชินของข้า”

เสียงร้องไห้ของเด็กน้อยชวนให้บีบคั้นหัวใจเป็นอย่างยิ่ง

“หวงโฮ่วนเนียงเนียง” เวลานี้เว่ยหรานจู๋ก็ก้าวออกมาอย่างถูกจังหวะ

นางคุกเข่าลงอย่างนอบน้อมแล้วกล่าวช้าๆ ว่า