กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 132 รอรับผลประโยชน์อย่างชาวประมง
เฉียนซื่อกำหมัดแน่นในพริบตา ก้มหน้าลงต่ำ ไม่กล้าสบตากับโหลวซื่อแม้แต่น้อย
"ดูจากปฏิกิริยานี้ของเจ้า เจ้าก็คงรู้แล้วสินะว่าเด็กที่เจียงอินเยว่พามาคือผู้ใด" โหลวซื่อแค่นเสียงเย็น
"ยังมีคำพูดอื่นใดที่ข้าต้องพูดให้มากความอีกหรือไม่?"
เฉียนซื่อตกใจจนตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง แต่ก็ยังฝืนตอบกลับไปว่า "เอ้อร์ฟูเหรินกล่าวเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร นูปีไม่ค่อยเข้าใจเจ้าค่ะ"
"เจ้ายังคิดจะโกหกอีกหรือ?" โหลวซื่อกัดฟันกรอด แต่ก็ไม่กล้าเอะอะโวยวายเสียงดัง นางกดเสียงต่ำกล่าวอย่างเย็นชา "เฉียนซื่อ เรื่องดีงามที่เจ้าทำลงไป
เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าจะสามารถหลอกคนทั้งจวนเสนาบดีได้?"
เฉียนซื่อยิ่งสั่นเทาอย่างรุนแรง แม้แต่คำพูดก็เอ่ยไม่ออก