กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 125 เจียงอินเยว่จะต้องกลับไปอย่างว่าง่ายแน่นอน
รถม้าหรูหราของจวนเสนาบดีจอดสนิทอยู่ที่หน้าประตูจวนแม่ทัพ จั่วซั่นจางลุกขึ้นเตรียมตัวจะลงจากรถ หางตาเหลือบไปเห็นโหลวซื่อลุกขึ้นยืนด้วยเช่นกัน
เขาขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์ เอ่ยเสียงขรึม “เจ้ารออยู่บนรถ ข้ากับซือเสียนลงไปเองก็พอ”
“...” โหลวซื่อชะงักไปเล็กน้อย แม้ในใจจะไม่พอใจ แต่ก็รีบย่อตัวรับคำอย่างว่าง่าย “เจ้าค่ะ เซี่ยงเย เช่นนั้นข้าจะรอพวกท่านอยู่บนรถม้านะเจ้าคะ”
จั่วซั่นจางและจั่วซือเสียนลงจากรถม้าตามลำดับ ก็เห็นเจียงอินเยว่ยืนรออยู่หน้าประตูจวนแม่ทัพแล้ว ด้านหลังของนาง...คือคนตระกูลไป๋
ในใจจั่วซั่นจางโกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด เวลานี้ เขาและไป๋หยุนเฟิงเป็นเหมือนน้ำกับไฟไปแล้ว