กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 477 คำพูดที่เจ้าเอ่ยในวันนั้นยังนับเป็นจริงหรือไม่
ไป๋อวี้อันผลักประตูเข้าไปในห้องสอบสวน ก็เห็นว่าเด็กสาวยังคงสวมชุดคลุมยาวสีดำ ยามนี้นางกำลังยืนหันหลังให้เขา แผ่นหลังของนางผ่ายผอม
แฝงไปด้วยความรู้สึกโศกเศร้าอย่างอธิบายไม่ถูก
เขารีบดึงสายตากลับมา ปิดประตู และกระแอมไอเบา ๆ
ฝูซิงค่อย ๆ หันหน้ากลับมา ใบหน้านี้ของนาง ไม่ว่าจะมองยามใด ไม่ว่าจะเคยเห็นมากี่ครั้ง ก็มักจะทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะตื่นตะลึงในความงามอย่างเห็นได้ชัด
นางแย้มยิ้มให้ไป๋อวี้อัน "คุณชายรอง ไม่พบกันเสียนาน!"
ไป๋อวี้อันมิได้มองนาง เขาสังเกตเห็นว่ามีเก้าอี้ตัวหนึ่งอยู่ไม่ไกล จึงเดินไปนั่งลง สีหน้าราบเรียบเอ่ยว่า "ดูเหมือนจะไม่ได้นานขนาดนั้นนะ"