ตอนที่ 440 ข้าไม่เป็นอะไรจริงๆ รีบกลับไปเถิด

ตอนที่ 440 ข้าไม่เป็นอะไรจริงๆ รีบกลับไปเถิด

เมื่อออกจากวัง หลี่ซุ่ยหนิงและหยวนเป่าอวี้ก็ทำตัวว่าง่ายเป็นพิเศษ คนหนึ่งอยู่ซ้าย คนหนึ่งอยู่ขวา จับมือของฝูซิงเอาไว้

ทั้งสามคนเดินตามหลังหยวนเซียวเหนียนไปด้วยกัน

ตลอดทาง เด็กน้อยทั้งสองพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน ไม่นานคนกลุ่มนี้ก็ออกจากบริเวณพระราชวัง เข้าสู่ถนนสายหลักของเมืองหลวง

“ว้าว” หยวนเป่าอวี้ตกตะลึงกับภาพตรงหน้าจริงๆ “คนเยอะปานนี้เชียว”

เขารู้สึกว่าตั้งแต่เกิดมาจนถึงตอนนี้ ไม่เคยเห็นคนเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย ยามที่ในวังมีพิธีใหญ่ เขาคิดว่าคนเยอะมากๆ แล้ว

ไม่คิดว่าเมื่อเทียบกับนอกกำแพงวังแล้วจะเทียบกันไม่ได้เลยแม้แต่น้อย