กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 410 ในภายภาคหน้าย่อมควรแต่งให้กับองค์ประมุข
เมื่อหยวนหวยหงได้ยินเสียงฝีเท้าตึกตัก เขาก็รู้ได้ในทันทีว่าเป็นก้อนแป้งน้อยมาแล้ว
เขาวางลูกบอลหลู่ป่านในมือลง แล้วยิ้มพลางมองไปที่หน้าประตู เป็นดังคาด หลี่ซุ่ยหนิงวิ่งเข้ามาด้วยความเบิกบานใจ
“พี่ชายองค์ชายรัชทายาท!” ก้อนแป้งน้อยวิ่งมาหยุดอยู่ข้างกายหยวนหวยหง บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มซุกซน มือเล็ก ๆ ทั้งสองข้างซ่อนไว้ด้านหลัง
“ข้ามีของขวัญจะมอบให้ท่านเจ้าค่ะ!”
“จริงหรือ? ของขวัญอันใดเล่า?” หยวนหวยหงมองแม่หนูน้อยด้วยความสนใจยิ่ง
แท้จริงแล้วตอนที่เดินตลาด เขาเห็นก้อนแป้งน้อยซื้อของมามากมายปานนั้น ก็คาดเดาได้แล้วว่านางกำลังซื้อของขวัญปีใหม่ให้ทุกคน
เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าจะมีส่วนของตนเองด้วย