กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 289 พวกเขาส่งตัวเองเข้าถ้ำหมาป่าเสียแล้ว
ในที่สุดเสี่ยวถวนจื่อและหั่วหลิงเอ๋อร์ก็ทนรอจนฟ้ามืด
"ข้าจะออกไปดูดวงดาว" หลี่ซุ่ยหนิงนั่งไม่ติดตั้งนานแล้ว ความจริงตั้งแต่ขุนนางของจวนเจ้าเมืองไม่ปรากฏตัว นางก็รู้สึกกระสับกระส่ายอย่างยิ่ง
ราวกับว่ามีเรื่องอันตรายบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น
"ข้าไปด้วย" ยามนี้หั่วหลิงเอ๋อร์ติดเสี่ยวถวนจื่อเป็นพิเศษ ไม่อยากแยกจากนางแม้แต่วินาทีเดียว
สองเด็กน้อยจูงมือกันวิ่งออกมาที่ลานเรือน รอบด้านเงียบสงัด ไม่มีเสียงใดๆ เลย
หั่วหลิงเอ๋อร์เหม่อลอยเล็กน้อย นางไม่ได้ชอบดูดวงดาวแต่อย่างใด ทว่าพอหันหน้าไป ก็เห็นเสี่ยวถวนจื่อกำลังจ้องมองดวงดาวด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเป็นพิเศษ