กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 287 แพะที่เข้าปากมาแล้วอย่าปล่อยให้หนีไปได้
"ข้าชื่อฮวาเอ๋อร์ ก็คือฮวาที่แปลว่าดอกไม้ป่าดอกเล็กๆ ที่เห็นได้ตามริมทางนั่นแหละ..."
ฮวาไม่ได้รอให้เสี่ยวถวนจื่อเอ่ยปาก นางเริ่มพูดถึงตนเอง "ข้าไม่มีแซ่ เมื่อนานแสนนานมาแล้ว ข้าถูกไล่ออกจากหมู่บ้าน และถูกริบแซ่ไปด้วย"
"เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น?" หั่วหลิงเอ๋อร์เพิ่งเคยได้ยินเรื่องเช่นนี้เป็นครั้งแรก ลืมความหวาดกลัวไปจนสิ้น เกิดความรู้สึกไม่ยุติธรรมแทน
"ไม่มีเหตุผลอันใดหรอก หากจะให้พูด ก็คงเพราะข้าเป็นสตรี เป็นสตรีที่โชคร้ายกระมัง" ฮวาเอ๋อร์ยิ้มขื่น ผ่านมาหลายปีเพียงนี้
นางไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะเคียดแค้น เหลือเพียงการยอมรับชะตากรรม
นางมองเสี่ยวถวนจื่อด้วยความคาดหวังเล็กน้อย