ตอนที่ 248 หากเจ้าได้เห็นใบหน้าของข้า จะต้องเสียใจเป็นแน่

ตอนที่ 248 หากเจ้าได้เห็นใบหน้าของข้า จะต้องเสียใจเป็นแน่

หลังจากที่หยุนเทียนคว่อจากไป หั่วหลิงเอ๋อร์ก็เรียกไป่โค่วและไป๋จื่อมาข้างกาย นางคิดไม่ตกจริงๆ ว่าสุนัขจินตัวน้อยพูดภาษาหมานได้อย่างไร

"พวกเจ้าว่า เขาดูอายุเพียงหกเจ็ดปีเท่านั้น เหตุใดถึงพูดภาษาหมานได้เล่า?" ในหัวของนางเต็มไปด้วยความสงสัย

อันที่จริง หั่วหลิงเอ๋อร์เริ่มเรียนภาษาของต้าจินเมื่อครึ่งปีก่อน จนถึงตอนนี้ ก็ยังพูดได้เพียงคำง่ายๆ ในชีวิตประจำวันเท่านั้น

เทียบกับระดับภาษาหมานของสุนัขจินตัวน้อยไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

นางถึงกับสงสัยว่า สุนัขจินตัวน้อยเพียงแค่ไม่ค่อยได้พูดภาษาหมาน มิเช่นนั้น ระดับภาษาหมานของเขากับชาวเป่ยหมานอย่างนางก็คงไม่ต่างกันเลย

ไป่โค่วและไป๋จื่อสบตากัน เห็นได้ชัดว่าพวกนางก็ไม่ค่อยเข้าใจเช่นกัน