กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 232 ครอบครัวนี้ล้วนเป็นใบ้หรือ
เด็กหญิงได้ยินเสียงคนพูดอยู่ด้านหลัง จึงหันหน้าไปมองด้วยความสงสัย
มือข้างหนึ่งของนางยังคงถือแส้ ส่วนมืออีกข้างเท้าสะเอวไว้ บนใบหน้าเล็ก ๆ ที่ประณีตงดงามแฝงความโกรธเคืองอยู่ลาง ๆ
ดวงตาสีฟ้าของนางกวาดมองผู้คน สุดท้ายสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่เสี่ยวถวนจื่อที่ถูกอุ้มอยู่ แววตานั้น... ทำให้คนมองไม่ออกอยู่บ้าง
ตอนที่หลี่ซุ่ยหนิงเห็นอีกฝ่าย ในใจก็อดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมา ดวงตาของพี่สาวคนนี้ช่างเป็นสีฟ้าที่สวยงามยิ่งนัก
ไม่เหมือนกับสีฟ้าแห่งท้องฟ้ายามค่ำคืนของพี่หก นางเป็นสีฟ้าอ่อนแบบสภาพอากาศที่สดใส
เมื่อมองแวบแรก ให้ความรู้สึกว่างเปล่างดงาม สวยงามเป็นพิเศษ