กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 230 เป็นลูกสาวเหมือนกันแต่ชะตากรรมต่างกันราวฟ้ากับดิน
เสี่ยวถวนจื่อยังคงพูดอะไรต่อมิอะไรตามลำพังอีกมากมาย แต่ไห่เจียวล้วนหลับตาและไม่สนใจไยดีเลยแม้แต่น้อย
"เช่นนั้นก็ได้!" นางทำได้เพียงจากไปชั่วคราว "ป้า เช่นนั้นข้า...กลับไปก่อนนะ รอมีเวลาว่างแล้วจะมาหาท่านใหม่"
นางนำหมานโถวลูกหนึ่งที่ยังเหลืออยู่ในมือ วางไว้ในจุดที่ไห่เจียวสามารถหยิบถึงได้อย่างระมัดระวัง
"ลาก่อนป้า!" หลี่ซุ่ยหนิงวิ่งออกไปไกล
ไห่เจียวมองดูแผ่นหลังของเสี่ยวถวนจื่อ จนกระทั่งอีกฝ่ายหายวับไปอย่างสิ้นเชิง นางถึงได้ดึงสายตากลับมา
นางนั่งเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง แล้วลุกขึ้นไปหยิบหมานโถวที่เสี่ยวถวนจื่อทิ้งไว้ขึ้นมา กินเข้าไปทีละคำเล็ก ๆ น้ำตาร่วงหล่นลงมาอย่างไม่รู้ตัว