กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 224 ยุนเทียนคว่อรู้ตัวตนของพวกเจ้าหรือไม่
เสี่ยวถวนจื่อร้อนใจมาก นางเพียงอยากให้ปลาอ้วนตัวน้อยกินอิ่ม ๆ ไม่ได้อยากให้พวกมันกินจนตาย
แต่นางเงอะงะเกินไป แขนขาสั้นกุด อยากจะลงไปช้อนอาหารปลาก็ยากลำบากยิ่งนัก
เวลานี้ นางเหยียบเท้าข้างหนึ่งลงบนก้อนหิน รู้สึกว่าก้อนหินโคลงเคลงเล็กน้อย แต่นางไม่ได้ใส่ใจนัก เพียงหันขวับไปมองในสระน้ำอย่างยากลำบาก
เมื่อเห็นว่าปลาอ้วนตัวน้อยเหล่านั้นยังคงกินอยู่ นางก็ตะโกนอย่างร้อนใจ “อย่ากินนะ เจ้าปลาอ้วนโง่เขลา รีบหยุดกินเดี๋ยวนี้!”
ไม่ได้การ นางต้องรีบลงไปแล้ว!
นางเตรียมจะเร่งความเร็วทันที
ทว่าวินาทีต่อมา นางก็รู้สึกว่าใต้เท้าหลวม ร่างเล็กอวบอ้วนกำลังจะร่วงหล่นลงไป