กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 88 พบหลี่ฉางอันและเฉียนซื่ออีกครั้ง
"เปล่านะเจ้าคะ" เสี่ยวถวนจื่อเลียเศษขนมที่มุมปากราวกับแมวน้อยจอมตะกละ "ข้ากินไปตั้งชิ้นกว่า ๆ แหนะ พี่สาม ท่านก็ชิมสักชิ้นสิเจ้าคะ"
นางบ่นพึมพำกับตัวเอง "ยังเหลืออีกสองชิ้น เอาไปแบ่งให้พี่ห้ากับพี่หกได้ แต่พี่รองคงไม่มีส่วนแบ่งแล้ว"
นางมองเศษขนมที่ตัวเองกัดไปคำเล็ก ๆ ด้วยสายตาน่าสงสาร แล้วถอนหายใจยาว "โทษข้าที่ตะกละเกินไป อดใจไม่ไหว"
เซียวอู้ขมวดคิ้ว พลันนึกถึงข้อมูลที่เพิ่งได้รับมาเมื่อครู่
หากหลี่ซุ่ยหนิงกลับไปจวนเสนาบดี รังทองคำที่หรูหราเป็นอันดับต้น ๆ ของเมืองหลวงจริง ๆ นางจะไม่ต้องมาตระหนี่ถี่เหนียวแบบนี้ใช่หรือไม่