กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 85 พี่สามโกรธหรือไม่
ทั่วทั้งจวนแม่ทัพวุ่นวายกันอยู่พักใหญ่ หลี่ซุ่ยหนิงทนดูต่อไปไม่ไหวจริงๆ จึงลากเว่ยหรานจู๋มานอนเป็นเพื่อนตนเอง ทุกคนถึงได้พักผ่อน
ทว่าหลังจากล้มตัวลงนอนบนเตียงแล้ว เว่ยหรานจู๋ก็ยังดูตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด เอาแต่พร่ำบ่นถึงของที่จะเอาไปด้วย
“ใช่แล้ว ยังมีรองเท้าอีกสามคู่ แม่เป็นคนเลือกหน้าผ้าด้วยตนเองเชียวนะ ก็ไม่รู้ว่าพี่สามของเจ้าใส่แล้วจะพอดีเท้าหรือไม่”
“ยังมีผลไม้กวนอันเป็นเอกลักษณ์ของเมืองหลวงเราอีก พี่สามของเจ้าชอบกินมาตั้งแต่เด็ก พรุ่งนี้ไปซื้อโถใหญ่มาสักโถเอาติดไปด้วย แล้วยังมี...”
“แม่!” เสี่ยวถวนจื่อซุกตัวเข้าไปในอ้อมอกของเว่ยหรานจู๋ “นอนเถิด ท่านวางใจเถิด ของเหล่านี้ ล้วนไม่ขาดหายไปไหน”
“ท่านสามารถส่งมอบให้พี่สามด้วยมือของท่านเองแน่นอน”