กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 69 ตี๋จื่อของข้าอายุไล่เลี่ยกับลูกสาวของเจ้า
เวลาสิบวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไป๋ชิงอันแทบจะไม่ก้าวเท้าออกจากเรือนเลย อาหารทั้งสามมื้อเว่ยหรานจู๋ก็ให้คนส่งไปที่ห้อง ตัวเขาเองหิวก็กิน ไม่หิวก็ไม่กิน
เสี่ยวถวนจื่อทนปวดใจไม่ไหว แอบวิ่งไปบอกใบ้ข้อมูลให้เขา "ต้าเกอเกอ ความจริงแล้ว... ผลลัพธ์ถูกกำหนดไว้แล้ว ท่านไม่ต้องเหนื่อยยากถึงเพียงนี้หรอก"
"ซุ่ยหนิง เป็นเด็กดี!" ไป๋ชิงอันลูบศีรษะของแม่หนูน้อย พูดด้วยรอยยิ้มว่า "นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของต้าเกอ ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร กระบวนการก็สำคัญไม่แพ้กัน
ต้าเกอไม่อยากมีเรื่องให้เสียใจภายหลัง"
หลี่ซุ่ยหนิงพยักหน้าอย่างคล้ายจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ พอออกจากประตูมา ก็เห็นไป๋ซื่ออันและไป๋รุ่ยอันรออยู่ข้างนอก