กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 67 ไม่ช้าก็เร็วหนี้ใหม่หนี้เก่าต้องชำระไปพร้อมกัน
ทุกคนเงียบงันไปครู่หนึ่ง
"ตีโหย่วหงข้าขอถามเจ้า เจ้ามีความสำนึกผิดบ้างหรือไม่?" เนิ่นนานผ่านไป เจียงเฮ่อฉือถึงค่อยๆ เอ่ยปาก
ตีโหย่วหงก้มหน้า คุกเข่าอยู่ตรงนั้น ไม่ได้ตอบคำถาม เพียงแต่ไหล่ที่สั่นเทาเล็กน้อยบ่งบอกว่าอารมณ์ของเขาในยามนี้ไม่มั่นคงเป็นอย่างมาก
"ช่างเถอะ" ไป๋ชิงอันหันกลับไปมองเปลวเพลิงที่ถูกดับมอดลง ราวกับมองเห็นความอยุติธรรมทั้งหมดที่เขาเผชิญมาตลอดหกปีนี้ "ล้วนผ่านไปแล้ว"
"ข้าไม่รู้ ข้าไม่รู้จริงๆ" เวลานี้ จู่ๆ ตีโหย่วหงก็ร้องไห้โฮออกมา "ข้าคิดว่า... ข้าคิดว่าเจ้าเป็นบุตรของต้าเจียงจวิน
การสอบเอาชื่อเสียงเกียรติยศก็เพื่อแย่งชามข้าวของคนธรรมดาเช่นพวกเรา"