กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 59 เจ้าต้องยืนให้สูงพอ
คำพูดของจั่วซือเสียนและจั่วเจียหลี่เห็นได้ชัดว่าแฝงความนัย ชั่วพริบตา ทุกคนก็สบตากันอย่างเงียบๆ
ไป๋ซื่ออันและไป๋รุ่ยอันรีบมองไปยังหลี่ซุ่ยหนิงทันทีด้วยความร้อนรน
“ท่านปู่!” ก้อนแป้งน้อยก็ร้อนใจเช่นกัน นางดึงชายเสื้อของเจียงเหล่า “ท่านกล่าวอันใดสักคำสิเจ้าคะ!”
“ดี ดี ดี!” สิ่งที่ทำให้ผู้คนยากจะเข้าใจก็คือ เจียงเหล่าที่ทำให้ทุกคนหวาดกลัว
กลับมีความเมตตาต่อหลี่ซุ่ยหนิงเป็นพิเศษอย่างไม่ทราบสาเหตุ
เห็นเพียงเขาลูบเคราและกล่าวว่า “จู้จิ่วฉือของไป๋ชิงอันในวันนั้น ข้าได้อ่านแล้ว”
“ข้าคิดว่าเขาสมควรได้รับโถวไฉ่ เหตุใด? พี่น้องตระกูลจั่วของพวกเจ้ายังจะสงสัยตาแก่นี่อีกกระนั้นหรือ?”