ตอนที่ 30 การที่นางรอดชีวิตมาได้จนถึงตอนนี้นับเป็นปาฏิหาริย์

ตอนที่ 30 การที่นางรอดชีวิตมาได้จนถึงตอนนี้นับเป็นปาฏิหาริย์

ไป๋ซื่ออันและไป๋รุ่ยอันมองหน้ากัน พวกเขาหมดหนทาง ทำได้เพียงปล่อยหลี่ซุ่ยหนิงไปชั่วคราว แล้ววิ่งไปหาไป๋หยุนเฟิงและไป๋อวี้อัน

บุรุษทั้งหลายเสียใจถึงขีดสุดในชั่วพริบตา ไป๋ซื่ออันและไป๋รุ่ยอันกอดไป๋หยุนเฟิงพลางร้องไห้โฮออกมา

ไป๋หยุนเฟิงเองก็น้ำตาไหลรินไม่หยุดเช่นกัน เขาลูบศีรษะของบุตรชายทั้งสองด้วยความรักใคร่ "เด็กดี ประเดี๋ยวพอเข้าไปแล้ว ห้ามร้องไห้อีก

อย่าทำให้เนียงชินต้องเสียใจ เข้าใจหรือไม่"

ไป๋ซื่ออันและไป๋รุ่ยอันพยักหน้า แต่น้ำตากลับไหลไม่หยุดเลยจริงๆ

ไป๋หยุนเฟิงรออยู่ครู่หนึ่ง เมื่อรู้สึกว่าพอจะควบคุมอารมณ์ของตนเองได้แล้ว จึงพาบุตรชายหลายคนเข้าไปในห้อง