ตอนที่ 15 เหล่าอู่กลับไม่ไปสถานศึกษาถึงครึ่งเดือน

ตอนที่ 15 เหล่าอู่กลับไม่ไปสถานศึกษาถึงครึ่งเดือน

ภายในติ้งอันโหวฝู่ หลังจากไป๋ซื่ออันกับหลี่ซุ่ยหนิงจากไป หลินชิงเซวียนก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

เขาหันไปเห็นรุ่ยเสวี่ยยังคงกินกระดูกอยู่ ก็ยิ่งโกรธจนแทบระเบิด เดินเข้าไปอย่างดุดัน "ห้ามกินแล้ว!"

"โฮ่งโฮ่ง" รุ่ยเสวี่ยเห่าต่ำ ๆ สองครั้ง ราวกับยอมรับผิด แต่กระดูกกลับยังอยู่ในปาก

หลินชิงเซวียนโกรธสุดขีด หยิบไม้ตีหมาขึ้นมาชี้หน้ารุ่ยเสวี่ย "คำพูดของข้า เจ้าไม่ได้ยินหรือ ไอ้สัตว์เดรัจฉานตัวน้อย ห้ามกินแล้ว!"

รุ่ยเสวี่ยก้มหน้าด้วยความหวาดกลัว แต่ก็ยังคาบกระดูกไว้ในปาก

"สัตว์เดรัจฉานก็คือสัตว์เดรัจฉาน ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง" หลินชิงเซวียนเงื้อไม้ขึ้นตี "ปกติจวนโหวขาดแคลนของกินให้เจ้าหรือ