ตอนที่ 8 เจ้าเป็นพี่ชายประสาอะไร

ตอนที่ 8 เจ้าเป็นพี่ชายประสาอะไร

หลังจากไป๋ซื่ออันขึ้นรถม้า ก็เลิกม่านขึ้นมองอีกครั้ง

ไม่ไกลนัก ก้อนกลมๆ เตี้ยๆ ยืนอยู่หน้าร้านขายข้าวสารอย่างว่าง่าย เห็นได้ชัดว่าสังเกตเห็นสายตาของเขา นางเงยหน้าเล็กๆ ขึ้นฉีกยิ้มกว้าง

ดวงตาของก้อนกลมๆ นี้ดำขลับขาวกระจ่าง เวลามองคนจริงใจเป็นพิเศษ ราวกับกำลังบอกไป๋ซื่ออันว่า "ซื่อเกอเกอวางใจเถิด

ซุ่ยหนิงจะรออยู่ที่นี่อย่างว่าง่ายนะเจ้าคะ"

"นางไม่ใช่น้องสาวข้าเสียหน่อย" ไป๋ซื่ออันปล่อยม่านลง บังคับตัวเองให้เมินเฉยต่อความไม่สบายใจที่ก้นบึ้งของหัวใจ

หลังจากกลับถึงจวนแม่ทัพ เขาก็ขี่ม้าออกไปนอกเมืองคนเดียว

ตอนที่ออกเดินทาง ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้มแล้ว เมื่อถึงจุดหมายก็มีฝนตกลงมาปรอยๆ

"ซื่ออัน ทางนี้!" ไม่ไกลนักมีคนร้องเรียกเขา