เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 525 ความสงบสุข (บทส่งท้าย)
ในเวลานี้ วาฬสายฟ้าเขาเดียวส่งเสียงคำรามก้องออกมาหนึ่งครั้ง อสูรวาฬสายฟ้าเขาเดียวอีกกว่าสามสิบตัวที่อยู่โดยรอบต่างเริ่มส่งเสียงคำรามต่ำ จากนั้นวาฬสายฟ้าทั้งหมดก็สะบัดหางพร้อมกันแล้วดำดิ่งลงสู่ใต้ทะเล ก่อนจะจากไปอย่างรวดเร็ว
“ฟึ่บ!” ฉู่หรานกระโดดกลับขึ้นไปยืนบนดาดฟ้าเรือไม้เนื้อแกร่ง “เอาล่ะ เราไปกันเถอะ!”
ฉู่หรานและลู่เหยาหันมามองหน้ากันแล้วยิ้ม จากนั้นฉู่หรานก็เริ่มโยกคันบังคับขนาดใหญ่ของเรือไม้เนื้อแกร่งเพื่อนำเรือออกจากเขตของเกาะจินอิ่ง
...
“ซ่า ซ่า ซ่า~~”
ฉู่หรานกำลังควบคุมเรือไม้เนื้อแกร่งให้แล่นออกจากเขตโขดหินใกล้ชายฝั่ง เมื่อสัมผัสได้ถึงลมทะเล ฉู่หรานก็รีบกางใบเรือของเรือไม้เนื้อแกร่งขึ้นทันที
ทันใดนั้น...
เงาดำขนาดใหญ่สายหนึ่งก็บินโฉบมาจากระยะไกล