กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 522 สยบ
ฉู่หรานได้ยินเสียงของลู่เหยา ก็ส่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดีทันที “ฮ่าฮ่าฮ่า ลู่เหยา ผลจินอิ่งที่อยู่บนต้นจินอิ่งถูกข้าเก็บมาหมดในคราวเดียวแล้ว อยู่ที่นี่ทั้งหมดนี่แหละ”
เสียงหัวเราะอันสดใสยังคงดังก้องอยู่ริมชายหาด ฉู่หรานเดินมาถึงฝั่งของเกาะในเวลาไม่นาน น้ำหนักตัวของเขาทำให้พื้นทรายบนชายฝั่งปรากฏเป็นรอยเท้าลึก
หลังจากฉู่หรานมาถึงริมฝั่ง เขาก็โยนแหที่เต็มไปด้วยผลจินอิ่งในมือทิ้งไปด้านข้าง “ปัง!” เสียงดังสนั่นหวั่นไหวเมื่อมันกระแทกพื้นอย่างแรง