กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 502 หุบเขาลม
“ไม่เจียมตัว!” ทหารของตำหนักเทพสวรรค์ผู้นี้เผยสีหน้าดุร้ายออกมา จากนั้นก็เลียใบมีดที่อยู่ในมือด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ ก่อนจะหันไปมองทหารของตำหนักอินทรีสวรรค์ที่เหลือซึ่งกำลังหวาดกลัวอยู่เต็มใบหน้า แล้วตะโกนก้องว่า “ใครที่ถืออาวุธ ฆ่าทิ้งให้หมด! ส่วนคนที่คุกเข่าจำนน... ไม่ฆ่า!”
ทหารทั่วไปของตำหนักอินทรีสวรรค์เหล่านั้น เมื่อเห็นทหารของตำหนักเทพสวรรค์ที่เต็มไปด้วยจิตสังหารอยู่ตรงหน้า ต่างก็รีบทิ้งอาวุธในมือลงทันที และด้วยความหวาดกลัวจนตัวสั่น พวกเขาก็รีบคุกเข่าลงกับพื้นโดยพลัน