กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 500 มาถึง
โมคาฟิลี่หัวเราะแล้วกล่าวว่า “ที่ข้าจู่ๆ ก็ลงมือขว้างทวนยาวออกไปนั้น จุดประสงค์ก็เพียงเพื่อให้เจ้าวาฬสายฟ้าตัวนี้รู้ถึงฝีมือของข้าเท่านั้น! ทว่าต่อให้เจ้าวาฬสายฟ้าตัวนี้รู้ว่าข้ามีฝีมือไม่ธรรมดา เกรงว่ามันก็คงไม่ยอมเลิกราง่ายๆ และต้องปล่อยสายฟ้าออกมาสักสองสามสายก่อนจะดำดิ่งลงสู่ก้นทะเลเพื่อหลบหนี... หากสายฟ้าพวกนี้ฟาดลงมา ทหารของเราเกรงว่าคงต้องล้มตายไปไม่น้อย หรือไม่แน่เรือลำใหญ่ของตำหนักเทพสวรรค์เราก็อาจจะพังพินาศไปด้วย ท่านนักบุญหญิง ท่านว่าในฐานะที่ข้าเป็นแม่ทัพที่นำทัพออกมาในครั้งนี้ ข้าควรจะขอบคุณท่านหรือไม่”