กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 494
สำหรับสิ่งที่ลู่เหยาพูดนั้น ฉู่หรานก็เห็นด้วยเช่นกัน ทว่าฉู่หรานกลับรู้สึกว่าการที่เทียนเสินจู่ๆ ก็บอกว่าต้องการพบเขา ไม่น่าจะมีเจตนาร้ายแอบแฝง
“เราไปกันเถอะ” ฉู่หรานมองลู่เหยาแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินออกจากหอคอย ลู่เหยาก็เดินตามฉู่หรานไปด้วย
...
ณ จุดสูงสุดของเทือกเขาสำนักเทียนเสิน มีหอคอยสีดำตั้งตระหง่านอยู่ ซึ่งนั่นคือสถานที่พำนักของเทียนเสิน
เพียงครู่เดียว ฉู่หรานและลู่เหยาก็เข้ามาในโถงใหญ่ของหอคอยสีดำแห่งนี้
“หืม?” ทันทีที่ฉู่หรานก้าวเข้ามาในหอคอยสีดำ เขาก็พบว่าภายในโถงใหญ่ นอกจากบรรดาคนรับใช้ที่คอยปรนนิบัติแล้ว ยังมีทูตสวรรค์ของสำนักเทียนเสินอีกแปดคนยืนอยู่ที่นี่