กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 492 การพิงหลัง
ฉู่หรานมองดูโมคาเฟลี่ที่นอนอยู่บนพื้นไม่ไกลนัก ในใจพลางคิดอย่างเงียบๆ ว่า “หึ นึกว่าวิชาหมัดมวยของฉันจะเหมือนกับพวกนายหรือไง? คนที่มีประสบการณ์มาหลายภพหลายชาติอย่างฉัน จะใช้กระบวนท่าธรรมดาๆ ได้อย่างไรกัน?”
การพิงหลังที่ดูเรียบง่ายเมื่อครู่นี้ แท้จริงแล้วคือหนึ่งในกระบวนท่าภายในของไทเก็กที่เรียกว่า 'ไหล่กระแทกภูผา' ดูเผินๆ อาจจะดูเงอะงะไม่น้อย แต่ในจังหวะที่ออกแรงนั้น สามารถปลดปล่อยพลังทั่วร่างออกมาได้อย่างเต็มที่ อานุภาพของมันยังรุนแรงกว่าการที่ฉู่หรานใช้ฝ่ามือหรือหมัดเปล่าๆ เสียอีก