กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 467 สำนักอาจารย์
ฉู่หรานได้ยินคำพูดของลู่เหยาแล้วในใจรู้สึกตกตะลึงอย่างยิ่ง
ต้องรู้ไว้ว่าการจะสื่อสารกับอสูรนั้นไม่ใช่ใครก็ทำได้ ไม่นึกเลยว่าลู่เหยาจะมีความสามารถเช่นนี้ มิน่าเล่าถึงได้ถูกอาจารย์ของนางให้ความสำคัญถึงเพียงนี้
“มีคนมา!” ฉู่หรานขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองทางทิศไกล
เห็นเพียงบนที่ราบแห่งนี้ มีร่างคนผู้หนึ่งกำลังขี่ม้าศึกควบเข้ามาอย่างเชื่องช้า
“ผมสั้น รูปร่างท้วมเล็กน้อย แต่งกายแบบสำนักเทียนเสินกง” ฉู่หรานอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว