กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 445 เทียนเสินกง
“ข้าไม่มีอาแบบเขาเสียหน่อย!” เด็กคนนั้นกล่าวอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน
ฉู่หรานในเวลานี้ไม่สะดวกที่จะพูดอะไรมากเกี่ยวกับเรื่องในครอบครัวของผู้อื่น เขาเพียงก้มหน้ากินเนื้อแกะต่อไป ไม่ว่าจะเป็นที่แห่งใด ย่อมต้องมีคนประเภทที่ชอบแต่จะกินแต่ไม่ชอบลงมือทำปรากฏตัวขึ้นเสมอ สำหรับคนประเภทนี้ ไม่ว่าจะเป็นหมู่บ้านหรือเผ่าพันธุ์ต่างก็จะค่อยๆ ตีตัวออกห่างและกีดกันพวกเขาออกไป
“ย้า!”
“ฮึ่ม!”