กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 420 ศิษย์อาจารย์ท่ามกลางขุนเขา
ฉู่หรานยืนอยู่บนคันนา ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งพลางกำหมัดแน่น
“ทว่า เส้นทางที่ข้าต้องเดินในอนาคตนั้นแตกต่างจากจางเฉวียนโดยสิ้นเชิง”
“ตัวข้ากับสำนักเทียนหมอได้ถูกกำหนดไว้แล้วว่า จะต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งดับสูญไป”
ฉู่หรานกระโดดขึ้นบนหลังม้าพันลี้ “ไป!”
ม้าพันลี้เริ่มวิ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เพื่อไล่ตามขบวนคาราวานที่ค่อยๆ ห่างออกไป
...
ยามค่ำคืน ลมในเดือนสิบสองหนาวเหน็บอย่างยิ่ง