กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 412 ยี่สิบปีก่อน
“ฮ่าๆๆ ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะเลื่อนตำแหน่งจนกลายเป็นถึงระดับหัวหน้ากองไปเสียแล้ว” จางเฉวียนแค่นหัวเราะแล้วกล่าว
“ท่านหมายความว่าอย่างไรกันแน่ ข้ากลายเป็นหัวหน้ากองของตำหนักเทียนอิงมาสิบกว่าปีแล้ว” ชายวัยกลางคนผู้มีไขมันเต็มตัวมองจางเฉวียนด้วยความสงสัยอย่างยิ่ง “ข้าไม่รู้จักท่านเลยแม้แต่น้อย และไม่รู้ว่าไปล่วงเกินท่านที่ตรงไหน โปรดบอกข้าด้วยเถิด”
...
ในเวลานี้เอง แม้ฉู่หรานจะอยู่บนหลังคาบ้าน แต่เขาก็ตั้งใจฟังความเคลื่อนไหวภายในห้องอย่างจดจ่อ
“อ๊าก!” เสียงร้องโหยหวนไม่ดังนักดังออกมาจากห้องชั้นล่าง