กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 392 รางวัลนำจับของพรรคมารสวรรค์
“ฮ่าๆ เรื่องนั้นแน่นอนอยู่แล้ว แต่การเข้าเมืองครั้งนี้พวกเราต้องดื่มให้น้อยลงหน่อยนะ” ฉู่หรานหัวเราะพลางมองชายชราข้างกายแล้วกล่าวว่า “ก่อนหน้านี้ตอนเราสองคนดื่มกัน ยังไม่ทันได้ดื่มเท่าไหร่ ท่านก็ไม่ไหวเสียแล้ว แม้แต่จะขี่ม้ายังทำไม่ได้ ต้องนอนแผ่อยู่ในรถขนสินค้าทั้งบ่าย แถมยังพูดจาเพ้อเจ้อเมามายไม่ได้สติ ท่านลองไปถามคนอื่นดูสิ เพื่อดูแลตาแก่ขี้เมาอย่างท่าน พวกเราต้องเหนื่อยกันขนาดไหน”