กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 350 คนงามดั่งหยกบนทางเดิน คุณชายไร้ผู้เปรียบเปรยในใต้หล้า เหตุใดต้องมีไพ่ตายแล้วไม่ยอมใช้ เหตุใดต้องซ่อนเร้นฝีมือและพรสวรรค์ของตนเองไว้ต่อหน้าผู้คนทั่วทั้งใต้หล้า
ในเมื่อคิดจะทำ ก็ต้องทำตัวเป็นคนที่น่าตกตะลึงที่สุด
ความแข็งแกร่งต้องก้าวขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของพรรคมาร เช่นเดียวกับเจตจำนงกระบี่ของฉู่หราน ที่ศัตรูทั่วทั้งใต้หล้าล้วนไม่มีผู้ใดต้านทานได้
“วูบ วูบ!”
กระบี่วิญญาณในมือในยามนี้ ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของฉู่หราน ขณะที่มันส่งเสียงดังกังวานไม่ขาดสาย
ก็ทำให้พื้นที่โดยรอบเริ่มสั่นไหวไปพร้อมกัน ประกอบกับหัวใจกระบี่ในห้วงจิตที่สว่างวาบขึ้นมาอย่างกะทันหัน