กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 332
หลิวเซียงฮวาและฉู่ต้าลี่มองดูคราบเลือดและศพที่เกลื่อนกลาดเต็มพื้น สีหน้าของทั้งสองก็อดไม่ได้ที่จะเปลี่ยนไป
เพิ่งจะคิดหนีไปในทันที แต่ขาทั้งสองข้างกลับไม่ฟังคำสั่ง
ได้แต่ยืนมองดูประกายเย็นเยียบวูบไหวไปมา ทุกครั้งที่ประกายนั้นวูบผ่าน จะต้องมีคนตายลงหนึ่งคน
“เป็นศัตรูหรือ?”
“ก็นับว่าประหยัดแรงข้าไปได้หน่อย”
ฉู่หรานสัมผัสได้ถึงทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้า คิ้วของเขาก็อดไม่ได้ที่จะขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
แม้การปรากฏตัวของคนลึกลับเหล่านี้จะทำให้แผนการของเขาต้องรวนไปบ้าง แต่สำหรับฉู่หรานแล้วก็ไม่ได้มีความเสียหายอะไร
เมื่อมองดูทุกสิ่งที่อยู่รอบตัว เขาก็เข้าใจดีในใจ