กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 302
สีหน้าของหลี่เซียวเต็มไปด้วยความทรงจำ หากจะกล่าวว่าไม่มีแปดทิศก็คงไม่มีนางในวันนี้
เช่นนั้นแล้ว หากไม่มีฉู่หราน นางก็ยิ่งไม่มีทางที่จะประสบความสำเร็จได้ถึงเพียงนี้
มีเพียงตอนที่นางเติบโตขึ้นและรู้ความแล้วเท่านั้น ถึงได้รู้ว่าฉู่หรานได้ทำสิ่งใดเพื่อนางบ้าง
กายาบัวแดงนี้ กว่าจะก่อกำเนิดขึ้นมาได้ต้องใช้เวลานานเพียงใด
ต้องใช้เวลาเนิ่นนานเท่าใดกว่าจะได้โลหิตแก่นแท้ของสิบสองกายาศักดิ์สิทธิ์มา ยามนี้หลี่เซียวคงเป็นผู้ที่เข้าใจเรื่องนี้ดีที่สุด
เพราะความเข้าใจเช่นนี้นี่เอง นางจึงยิ่งโหยหาฉู่หรานมากขึ้นทุกที
ในขณะเดียวกัน ในใจของนางก็ยิ่งเกลียดชังพวกคนที่ลักพาตัวฉู่หรานไปอย่างสุดซึ้ง