กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 296
“เป็นเช่นนี้นี่เอง มิน่าล่ะ”
ฉู่หรานพยักหน้า เขาคาดการณ์สถานการณ์ของหลงเหยียนคร่าวๆ
เหตุที่นางหนีมาถึงที่นี่ได้ ก็เพราะสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติที่นี่เปรียบเสมือนปราการป้องกัน
อีกทั้งนางยังสามารถใช้พลังแห่งกายศักดิ์สิทธิ์ของตนเพื่อสร้างดินแดนแห่งนี้ให้เป็นดั่งแดนสุขาวดีได้
อย่างน้อยในสายตาของเขาตอนนี้ สถานการณ์ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ
“ดังนั้น ในตอนนี้เจ้าจึงถูกดึงขึ้นเรือลำเดียวกับพวกเราแล้ว”
“ต่อให้เจ้าออกไปได้ ก็ต้องถูกเสวี่ยเฮิ่นตามล่าอยู่ดี เจ้าไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว”
หลงเหยียนส่ายหน้า การกระทำของนางเช่นนี้เท่ากับเป็นการดึงเอาผู้แข็งแกร่งในอนาคตมาร่วมมือด้วยอย่างเสียไม่ได้