กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 276 สังหารข้าที่ควรสังหาร แล้วสวรรค์จะทำอะไรข้าได้
อานุภาพของหมัดนี้ได้ทำลายสายฟ้าโลหิตที่ตกลงมาจากท้องฟ้าจนแตกกระจาย
จิตวิบาก สำหรับผู้บำเพ็ญเพียรจำนวนมากแล้วถือเป็นสิ่งที่น่าหวาดกลัวที่สุด
แต่สำหรับฉู่หราน เขากลับไม่มีความจำเป็นต้องกังวลใดๆ ทั้งสิ้น
จิตใจของเขาแข็งแกร่งดั่งหินผามานานแล้ว ไม่ว่าเรื่องใดก็ไม่สามารถสั่นคลอนจิตใจของเขาได้
เขาเดินบนเส้นทางแห่งอสูร ในเมื่อเป็นเส้นทางแห่งอสูร ต่อให้เบื้องหน้าจะเป็นภูเขาซากศพและทะเลเลือด
ต่อให้ซากศพหมื่นพันและทะเลเลือดนับล้านเหล่านั้นเกิดจากน้ำมือของเขาเอง
ฉู่หรานก็ยังคงไม่หวาดหวั่น เส้นทางแห่งการฝึกตนนี้ถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะต้องเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด