กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 274 เพราะความแค้นจึงเข้าสู่มาร, ปิดด่านบำเพ็ญเพียร
ฉู่หรานมองดูเป่ยกงป๋าที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ก่อนจะเดินผ่านเขาไปอย่างช้าๆ
สำหรับราชวงศ์เป่ยกงแล้ว เขาไม่ได้มีความรู้สึกที่ดีต่อพวกเขาเลย
หรือจะพูดให้ถูกก็คือ สำหรับราชวงศ์ทั้งหมด เขาแทบไม่มีความรู้สึกที่ดีต่อใครเลย
การล่มสลายของราชวงศ์เป่ยกงเป็นสิ่งที่แน่นอนอยู่แล้ว หลักการที่ว่ารุ่งเรืองถึงขีดสุดย่อมเสื่อมถอยนั้น เป่ยกงป๋าควรจะเข้าใจดี
และในตอนที่ฉู่หรานเดินออกมาจากพระราชวังนั้นเอง เป่ยกงเยว่ที่อยู่ตรงหน้ากลับขวางทางเขาเอาไว้
ในเวลานี้เป่ยกงเยว่ไม่มีภาพลักษณ์ขององค์หญิงผู้เอาแต่ใจและหยิ่งผยองเหมือนวันวานอีกต่อไป
ตรงกันข้าม ในตอนนี้ดวงตาของนางกลับมีรอยบวมแดง