กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 266 ศิษย์ร่วมสำนักพบหน้า วันหน้าพบกันใหม่คือเวลาที่ต้องตายกันไปข้างหนึ่ง...
สามวันต่อมา ฉู่หรานกำลังเข้าเวรอยู่
เป่ยกงเยว่มาพาตัวฉู่หรานออกไป ในนามเป่ยกงเยว่คือองค์หญิง ส่วนเขาเป็นเพียงหัวหน้าองครักษ์
จำเป็นต้องปฏิบัติตามคำสั่งของเป่ยกงเยว่ ดังนั้นฉู่หรานจึงไม่ได้พูดอะไรสักคำและติดตามเป่ยกงเยว่ออกไป
ตลอดทางเข้าสู่ส่วนลึกของวังหลวง ซึ่งแตกต่างจากตำหนักของเป่ยกงเยว่
ตำหนักของเหล่าองค์ชายจะตั้งอยู่ใจกลางพระราชวัง ใกล้กับตำหนักของจักรพรรดิ
และทิศทางที่กำลังมุ่งหน้าไปในตอนนี้ ก็คือตำหนักขององค์ชายใหญ่
“เป็นอะไรไป ประหม่าหรือ?”
เป่ยกงเยว่มองฉู่หรานด้วยสายตาที่มีความหมายลึกซึ้ง แววตานั้นดูคล้ายกับการยั่วยุ