กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 250 ถอยไปเสีย เจ้าถึงจะรักษาชีวิตน้อยๆ ของเจ้าไว้ได้
หงซางและเหวินเย่ว์ซึ่งอยู่นอกอาคมของสวนก็สัมผัสได้ว่ามีคนบุกรุกเข้ามาในอาคมจากภายนอก
พวกนางทั้งสองเคยอยู่ในเหตุการณ์ที่ฉู่หรานวางอาคมมาแล้ว
แต่ไม่เคยเข้าไปในอาคมสังหารมาก่อน ซึ่งอาคมสังหารนี้เป็นสิ่งที่ฉู่หรานเพิ่งจะเพิ่มเข้าไปในภายหลัง
ในเวลานี้ ทั้งสองจึงมองไปที่หน้าประตูด้วยความฉงนเล็กน้อย
เห็นเพียงคนสามคน แม้ในอากาศที่ร้อนระอุเช่นนี้ แต่ร่างกายกลับแผ่ไอเย็นออกมาไม่หยุด
ดูราวกับว่าได้กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งไปแล้ว
“คนของเผ่าไป๋?”
หงซางชะงักไปเล็กน้อย บนใบหน้าเผยสีหน้าประหลาดใจออกมา