กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 231 จอมมารหญิงอันดับหนึ่ง หลัวอิง กับร่องรอยของหอว่านเสี่ยว
“นั่นไงเขา เขาคือศิษย์ที่อยู่กับนางจอมมารนั่น”
“จับตัวเขาไว้ เขาค่าตัวแพงนะ มีรางวัลนำจับถึงสามร้อยตำลึงเงินเชียว!”
“อย่าแย่งข้า! ไอ้หนูนี่ข้าเป็นคนเห็นก่อน!”
เหล่าคนชั่วหลายสิบคนถือดาบและกระบี่ที่ส่องประกายวับวับเดินตรงเข้ามาหาฉู่หราน
พวกเขาเป็นเพียงกลุ่มคนธรรมดา ระดับการบำเพ็ญเพียรสูงสุดก็เป็นเพียงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นกำเนิดเท่านั้น
ในดินแดนที่แห้งแล้งแห่งนี้ แทบไม่มีผู้บำเพ็ญเพียรอาศัยอยู่เลย
แต่คนกลุ่มนี้กลับเป็นผู้ควบคุมเมืองแห่งบาปแห่งนี้มานานนับร้อยปี
ทำให้เมืองทั้งเมืองกลายเป็นสถานที่ที่ชาวบ้านและพ่อค้าแม่ขายต่างหวาดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ