กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 219 หนึ่งกระบี่สู้ฟ้า หนึ่งกระบี่สังหารมังกร
ในขณะนี้ ภายในถ้ำที่อยู่เบื้องหน้าของหลงอ๋าวเริ่มส่งเสียงคำรามกึกก้องไม่ขาดสาย
ตามเสียงคำรามที่ดังขึ้นเรื่อยๆ ร่างหนึ่งก็ค่อยๆ เดินออกมาจากภายในถ้ำ
กลิ่นอายที่เขานำมาด้วยนั้น มีความกดดันที่ยากจะบรรยายยิ่งกว่าแรงกดดันมังกรที่หลงอ๋าวแผ่ออกมาเสียอีก
ในระยะไกล ฉู่หรานที่ค่อยๆ เดินออกมาจากซากปรักหักพัง ใบหน้าของเขาก็เผยความเย็นชาออกมาเล็กน้อย
พลังของหลงอ๋าวส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับการใช้ปราณวิญญาณแห่งฟ้าดิน
ภายใต้กฎเกณฑ์ของฟ้าดินนี้ พลังของปัจเจกบุคคลถือว่าเล็กน้อยยิ่งนัก
แต่ฉู่หรานไม่หวั่นเกรง เขาถือเทียนจุ้ยเดินหน้าต่อไปโดยไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย