กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 211 ข้าจะถือดาบอยู่ในโลกหล้า ฟ้าดินยังต้องเกรงกลัวสิ่งใด
หวงชิ่งเทียนจนตายก็คงนึกไม่ถึงว่า ร่างกายจินกังคุมขังที่ตนภาคภูมิใจนักหนา และยากจะพบเจอในรอบพันปี เหตุใดจึงพ่ายแพ้ได้
“ค่ายกลนี้ ก็นับว่าไม่เลว”
“เพียงแต่ในเวลานี้ เจ้าคงไม่มีทางทำตามสัญญาได้แล้ว”
มุมปากของฉู่หรานยกขึ้นเล็กน้อย เขาก้มลงหยิบก้อนหินก้อนหนึ่งจากพื้นอย่างเชื่องช้า
ทันใดนั้นเขาก็ขว้างมันออกไปในทิศทางหนึ่ง ทันทีที่ก้อนหินถูกปล่อยออกไป ก็บังเกิดเสียงแหวกอากาศดังสนั่น
มันพุ่งเข้าใส่ตำแหน่งที่เป็นจุดตายของค่ายกลนั้นพอดี พร้อมกับเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว