กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 190 สิ้นสุดชาติที่แปด
ความโหดร้ายของการต่อสู้ในวัยชราของจาวจาวนั้น แม้แต่ยอดอัจฉริยะทั้งสองอย่างพวกเขายังต้องใช้เวลาหลายปีถึงจะฟื้นตัวกลับมาได้
และหงอวี้ก็ได้ให้กำเนิดลูกสาวฝาแฝด
ทั้งสี่คนใช้ชีวิตบนเกาะเล็กๆ แห่งนี้ได้อย่างพอเพียง
เวลาที่เหลืออีกหลายร้อยปียังไม่ได้สิ้นสุดลง ฉู่หรานและหงอวี้สบตากัน
ต่างคนต่างอุ้มลูกคนหนึ่งมองไปยังชายหาดเบื้องหลัง เงียบงันโดยไม่มีใครพูดอะไร
“ยังมีความอาลัยอาวรณ์ต่อราชอาณาจักรอยู่หรือ?”
“อย่างไรเสีย ราชอาณาจักรหลงอวิ๋นก็คือหยาดเหงื่อแรงกายทั้งหมดของเจ้าเลยนะ”
มุมปากของฉู่หรานยกขึ้นเล็กน้อย เขามองไปยังทิศใต้ ในแววตามีประกายหยอกล้อ