กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 161 สิ้นสุดชาติที่เจ็ด ความยิ่งใหญ่ของโลกที่ไม่อาจล่วงรู้
พี่ใหญ่และพี่รองตระกูลหลานสบตากัน
ในแววตามีความจนใจฉายชัด การตัดสินใจตรงหน้านี้เห็นได้ชัดว่าเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว
หากพวกเขาไม่เลือกปลิดชีพตนเอง ฉู่หรานอาจจะไว้ชีวิตพวกเขาเพราะเห็นแก่หน้าหลานอวี่
ทว่าการถูกทำลายระดับการบำเพ็ญเพียรและจองจำไปตลอดชีวิตนั้นเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
เมื่อเทียบกับการต้องใช้ชีวิตที่เหลืออย่างเลื่อนลอยในคุกมืดมิดที่ไร้แสงสว่าง
ทั้งสองคนจึงกำกระบี่ในมือแน่นโดยมิได้นัดหมาย
“น้องเล็ก พี่ใหญ่กับพี่รองขอไปก่อนนะ”
“เป็นพวกเราที่ทำผิดต่อเจ้า ไม่ควรบีบบังคับเจ้า ควรจะรอให้แผนการสมบูรณ์กว่านี้เสียหน่อย”