กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 134 วันนี้ ข้าจะสังหารเจ้าบนลานประลองกระบี่ให้จงได้
“ขอบคุณยอดเขาหวงที่เตือนสติ แต่คำพูดที่ข้าพูดออกไปแล้ว ก็เปรียบเสมือนน้ำที่สาดออกไป”
“ไม่อาจเรียกคืนกลับมาได้ อีกอย่างข้าไม่มีทางแพ้แน่นอน”
ฉู่หรานส่ายหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขาย่อมรู้ดีว่าหวงอี้คิดอะไรอยู่
แต่ในเวลานี้ ต่อให้เป็นเพราะเหตุผลของหวงอี้ เขาก็ไม่มีทางไว้ชีวิตหลงอ้าวเด็ดขาด
“เจ้า!”
หวงอี้ชี้หน้าฉู่หราน ใบหน้าปรากฏร่องรอยความโกรธเคือง เขาไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงแค่แค่นเสียงเย็นชาออกมา
“เหตุใดเจ้าถึงต้องสังหารหลงอ้าวให้ได้”
“แม้เด็กคนนี้จะมีทะเยอทะยานที่เข้าร่วมสำนักกระบี่ แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นที่ต้องตาย”